پاسخ اجمالی به یک پرسش کلامی

برخی دوستان و مخاطبان، در مورد دیدگاه آقایان دکتر عبدالکریم سروش و دکتر محمد مجتهد شبستری نسبت به «قرآن و وحی» نظر مرا خواسته بودند.

اجمالا به اطلاع می رسانم که پس از بررسی دلایل نظریات گوناگون؛ « به گمان من، قرآن کلام خدا است و تلاش مؤمنانه ی دانشمندان یادشده برای رفع تعارض بین یافته های علمی و گزاره های قرآنی، گرچه ستودنی است ولی عقلا منحصر در راهکار ارائه شده از سوی ایشان نیست».

البته راهکار مورد قبول آقایان، با تلقی و اظهارات شخص پیامبر از مقوله ی وحی و قرآن و یا با برداشت نزدیکترین فرد از جنبه ی علمی به پیامبر گرامی (ص) یعنی علی بن ابی طالب (ع) و سایر اصحاب اهل معرفت پیامبر (همچون سلمان) ظاهرا سازگاری ندارد. این گمان من است که اجمالا بیان کردم و تفصیل آن در فرصتی مناسب (إن شاء الله) ارائه خواهد شد. تا آن موقع، دوستان می توانند به عنوان کاملترین جواب ارائه شده به رویکرد آقایان سروش و مجتهد شبستری (تا کنون)، به پاسخ استاد عزیزم آیة الله منتظری مراجعه کنند. شاید ارجاع به متن مستدل استاد (که درخصوص بررسی «خداشناسی» مبتنی بر «وحدت وجود» یا «وحدت شهود» -که مبنای اساسی برای بررسی پدیده ی وحی و رسالت است و بدون نقد و بررسی جدی آن نمی توان در این مباحثه ی علمی وارد شد- می تواند کامل تر نیز بشود) راضی ام کند که حق دوستان را نسبت به «دریافت پاسخ مستدل» اجمالا ادا کرده باشم.  

اگر تا کنون چیزی در این زمینه ننوشته ام، بخاطر پرهیز از «جوّ مسمومی است که فضای فرهنگی کشور را آلوده کرده است و در برابر هر اظهار نظری اقدام به لشکر کشی و تکفیر و تفسیق می شود و رسانه های دولتی در سوء استفاده از هر بیانی بر علیه صاحبنظران غیر وابسته به دربار، کوتاهی نمی کنند و ترس من از آن بوده و هست که اظهارات مرا نیز مثله کنند و از آن، اندک هیزمی برای سوزاندن اهل معرفت فراهم سازند».

امیدوارم روزی برسد که رویا رویی اندیشه ها در ایران، در فضایی دوستانه و علمی و در معرض داوری همگان صورت گیرد و مراعات ادب و اخلاق انسانی در تمامی اظهار نظر های مخالف و موافق، سرلوحه ی رفتار همگان باشد تا موجب اینهمه «تقیه» و یا «کتمان حقایق علمی» نگردد.

۴ نظر برای این مطلب

  1. Salaam Aghaaye Ghabel,

    man ye dokhtare irani hastam ke chand saale baraaye edaameye tahsil be Amrica aamadam,
    man be islam eteghaad daaram va baraaye hamin mozoo az vaghti ke vaared shodam, hejaabam ro say mikardam kaamel hefz konam.

    soaalam az shomaa raajebe roosari sar kardan ya pooshaandane mooye sar hast, dar een mohit baraaye man bar sar daashtan roosari kheili vaghthaa moshkel ijaad karde va daram be in fekr mikonam ke roosarimo bardaaram vali tamaame osoole digare hejaabo roaayat konam va lebaase monaaseb bepoosham. ba intor lebaas bepoosham vaaghean az afraade digari ke dar jaamee hastan baaz ham mohajjab tar hastam.
    motshaakker misham dar een mored man ro raahnamaayi konid,

    montazere javaabetoon hastam
    khodaa negahdaare shomaa

  2. درود بر همشهری اندیشمند.خبرهای و تحلیلهای سرزمین پدری سرزمین جام را در وبلاگ جام پرس مطالعه کنید
    http://jampress.blogfa.com

  3. وبلاگ حزب اعتماد ملی پیدا شد.

    http://www.iranshushtar.blogfa.com

  4. سلام. استاد بابت جواب اجمالیتون به پرسش که مطرح کرده بودم و ازتون نظر راجع به دیدگاه دکتر سروش را خواسته بودم تشکر می کنم. از این که دیر به وبلاگتون سر زدم عذر خواهی می کنم.به هر حال ایام امتحانات دانشگاه بود.
    اما در باره پاسخی که علمای بزرگوار داده بودند به نظر یک نکته می آمد و اون این که اساتید معظم همخچنان پاسخ هایشان سنتی است.
    به نظرم دکتر سروش در دومین جوابیه خودشون خیلی جالب به آقای سبحانی جواب داده اند. علی الخصوص با تمثی زیبایی که ا بارش باران و تحلیل علمی این بارش که در واقع با وحی بودن باران در تعلرض نیست.
    استاد واقعا گویا پیدا کردن حقیقت سخته!!!
    خسته نباشید