پرسش هایی در مورد چگونه خواندن نمازهای واجب

به نام خدا

 پرسش هایی در مورد چگونه خواندن نمازهای واجب ( از نظر بی صدا یا باصدا بودن قرائت = جهر و اخفات ) مطرح شده است که جواب مختصر آن را به اطلاع می رسانم ‌‍؛

 الف ) متن قرآن در این زمینه با صراحت می گوید ؛ « نه بلند بخوان و نه آهسته ، بلکه حدی میان این دو مرتبه را مراعات کن = و لا تجهر بصلاتک و لا تخافت بها ، و ابتغ بین ذلک سبیلا » . بنا بر این از نظر قرآن ، تمامی نماز را باید در حدی متوسط از نظر صوتی خواند و فرقی بین نمازهای پنجگانه در این خصوص وجود ندارد .

 ب ) در برخی متون روایی معتبر نیز به همین رویکرد قرآنی ، فراخوانده شده است ( صحیحه ی علی بن جعفر ) .

 پ ) برخی متون روایی معتبر نیز از عباراتی بهره گرفته اند که « گمان به عدم جواز جهر در نمازهای ظهر و عصر و عدم جواز اخفاء در نمازهای صبح و مغرب و عشاء » را بر انگیخته اند .

 ت ) برخی روایات نیز تصریح کرده اند که ؛ « دو رکعت اول نمازهای خاصی را بلند بخوانید و در بعضی دیگر آهسته » .

 ث ) سید مرتضی و ابن جنید اسکافی به استحبابی بودن مضمون روایاتی که دو گانگی را تبلیغ می کنند ، فتوا داده اند و برخی دیگر از فقهای شیعه ، از جمله « صاحب مدارک » و « سبزواری » نیز این نظر را تقویت کرده اند . البته این نظریه ای است که فقهای اهل سنت نیز با آن موافق اند .

 ج ) اکثر فقهای شیعه ، به لزوم دوگانه خواندن ( بلند خواندن دو رکعت اول نماز های صبح ، مغرب و عشاء ، و آهسته خواندن آن ها در نمازهای ظهر و عصر ، به علاوه ی  رکعات سوم و چهارم همه ی نماز هایی که از آن برخوردارند ) فتوا داده اند و دلیل عمده ی انتخاب و گزینش روایات موافق با این نظریه را ، لزوم مخالفت با رأی اهل سنت و حمل بر تقیه کردن سایر روایات ، قرار داده اند .

 چ ) به گمان من ، ترجیح با مضمون آیه ی قرآن و روایات موافق با آن است . یعنی همه ی نمازها و همه ی رکعات آن ها را با صدایی آرام و متوسط باید خواند ( نه بلند و نه کوتاه). البته اگر شرایط خارج از نماز ، به گونه ای باشد که باید به یکی از دو صورت ( جهر یا اخفات ) خوانده شود ، طبیعتا باید مطابق مصلحت ، عمل گردد ( مثل احتمال عقلایی در خصوص مزاحمت برای دیگران که لزوم اخفات را پدید آورد و یا برای همراهی با افراد ناتوان از ادای صحیح کلمات ، که لزوم جهر را فراهم کند ) .

صحیحه ی زرارة بن اعین ، که عمده ی استناد اکثریت فقهای شیعه به آن است ، می تواند بر مواردی حمل شود که خارجا ، مصلحت ملزمه ای پدیدار شده است که لزوما باید به یکی از دوصورت خوانده شود ، که در این صورت ، منافاتی بین پذیرش آن با نظریه ی موافق قرآن نیست .

در غیر این صورت ، روایات مخالف نظریه ی قرآن ( بخاطر مخالفت صریح با پیشنهاد آیه و عنوان « و ابتغ بین ذلک سبیلا » که حد وسط بین بلندی و کوتاهی صدا را طلب می کند ) به خاطر مخالفتشان با قرآن ، از اعتبار ساقط شده و نباید مورد توجه و عمل قرار گیرند ، چرا که معتبر دانستن آن ها ، مخالف مبنای پذیرفته شده ی اصولیین است .

احمد قابل …………………………. ۳۰ / مهر ماه / ۱۳۸۴ …………………………………  مشهد

۶ نظر برای این مطلب

  1. سلام…واقعا استفاده کردم..

  2. آقای قابل عزیز  با سلام و آرزوی قبول طاعات، نظرتان در مورد این مطلب چیه:

    الف) تعداد کلمات خدا بی نهابت است نه ۷۷۸۰۷ کلمه ای که در قرآن آمده است.
    آیه های۱۰۹ سوره کهف و ۲۷ سوره لقمان.

    ب) قرآن بخش نا چیزی از “کتاب مبین” یا ام الکتاب یا … است.
    آیه های صبا:۳ ، هود:۶ ، انعام : ۵۹ ، زخرف:۴، ….و

    ج) در قرآن خدا مثال هایی از کل کتاب را آورده است.
    آیه ۲۷ سوره زمر، آیه ۵۸ روم، آیه ۸۹ اسرا.

    د) تازه مخاطب اصلی آن هم اهالی ام القری و حوالی آن است
    آیه ۷ سوره شوری و آیه ۹۲ سوره انعام

  3. salam
    bebakhshid ke man nemitoonam farsi type konam. azatoon ye rahnamaei mikhastam age momkene. moddatye ke shadid gir kardam beyne masaayele eteghaadi. alan yek soaale mohemmi ke daram ine ke chera ma bayad berim va tooye ahaadis donbaale haghighat bashim? chera ghoraan bas nist, yani chera bayad joz’eyyat bish az ooon ke ghoraan gofte mohem bashan ke ma berim bebinim hala chi boode oonam ba in vaze dar ham bar hame revaayat? age dar in zamine ye kam komake fekri be man bokonin mamnoon misham. eltemaase doa

  4. با سلام ،
    شما در مورد تفاوت قرائت مرد و زن در نماز ننوشته اید.آیا برای زن و مردقرائت با صدای بلند یا کوتاه تفاوت دارد یا خیر؟

  5. آیا میشود نماز را به زبان فارسی خواند. فکرکنم منطقی باشد.

  6. قهقههشیطانقلب